Eliminacja Chorób Autoimmunologicznych

Czym są Choroby Autoimmunologiczne oraz ich rodzaje

Choroby autoimmunologiczne to rodzaj schorzeń, których bezpośrednią przyczyną jest nieprawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego danej osoby. W prawidłowym mechanizmie odpowiedź immunologiczna jest indukowana obecnością w organizmie procesu zapalnego lub konkretnych patogenów, które są rozpoznawane jako zagrożenie dla funkcjonowania danej osoby. W przypadku autoagresji brak zdolności rozpoznawania własnych i obcych antygenów skutkuje postępującym niszczeniem tkanek, które odpowiadają za prawidłowe działanie wielu układów. Choroby autoimmunologiczne przebiegają najczęściej rzutami, przez co w ich przebiegu wyróżnia się okresy zaostrzeń i remisji.Eliminacja schorzeń tego typu jest utrudnione, ponieważ dysfunkcja nie dotyczy wybranych narządów lub parametrów fizyko-chemicznych, lecz wynika z nadreaktywności komórek autoimmunologicznych i stopniowym niszczeniu poprawnie działających struktur.

Wyróżnia się kilka podziałów chorób autoimmunologicznych, wśród których można znaleźć schorzenia stosunkowo niegroźne oraz te bezpośrednio zagrażające życiu chorego. Najczęściej spotykany podział dotyczy konkretnego rodzaju komórek i przeciwciał, które są błędnie interpretowane przez układ immunologiczny jako wrogie. Do chorób autoimmunologicznych zalicza się zatem choroby neurologiczne (miastenia, SMA) oraz te dotyczące układu endokrynnego (cukrzyca insulinozależna, choroba Hashimoto), skóry (bielactwo, łysienie plackowate) i układu pokarmowego (choroba Leśniowskiego-Crohna, celiakia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego). Autoimmunologiczne choroby o charakterze ogólnoukładowym to między innymi reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy oraz łuszczycowe zapalenie stawów.

Przyczyny chorób autoimmunologicznych

Do przyczyn występowania chorób o charakterze autoimmunologicznym zalicza się wiele czynników, które w zależności od rodzaju schorzenia mogą odgrywać większe lub mniejsze znaczenie. Naukowcy od lat wskazują na duże powiązanie z indywidualnymi czynnikami genetycznymi oraz zaburzeniami hormonalnymi, które mogą indukować proces autoimmunologiczny. Wpływ na zapadalność na niektóre schorzenia ma również rodzaj stosowanej diety, aktywność fizyczna i ogólny poziom stresu. Niektóre badania donoszą również, że przewlekłe terapie farmakologiczne i obecność chorób współistniejących również przyczyniają się do nieprawidłowego działania układu odpornościowego.

Powyższe czynniki nazywane są modyfikowalnymi, ponieważ w każdym indywidualnym przypadku istnieje możliwość zmiany zachowań żywnościowych, redukcji stresu lub ograniczenia kontaktów z poszczególnymi związkami chemicznymi. Inaczej jest w przypadku niektórych czynników środowiskowych, do których zalicza się poziom zanieczyszczenia powietrza, obecność wybranych konserwantów w spożywanym pokarmie oraz nadmierne promieniowanie ultrafioletowe. Zmiana miejsca zamieszkania i środowiska przebywania jest często niemożliwa, dlatego zachowania profilaktyczne będą w wielu przypadkach nieskuteczne. Dokładne wskazanie przyczyn występowania konkretnych chorób autoimmunologicznych nie jest jeszcze poznane, jednak według większości doniesień naukowych największą rolę odgrywają właśnie powyższe czynniki. Z tego powodu stosowanie działań prewencyjnych nie wiąże się ze stu procentową skutecznością, a jedynie zmniejsza ryzyko wystąpienia takich schorzeń.

Samouzdrowienie chorób autoimmunologicznych biorezonansem

Standardowa harmonizacja chorób autoimmunologicznych opiera się na stopniowym przywracaniu prawidłowej funkcji układu odpornościowego danej osoby. W tym celu w farmakoterapii stosuje się leki immunomodulujące, dzięki którym możliwe jest zahamowanie odpowiedzi immunologicznej przeciwko komórkom własnego organizmu. Preparaty te oparte są najczęściej na glikokortykosteriodach, które wykazują największy wpływ na ten rodzaj mechanizmów. W terapii niektórych chorób wykorzystuje się również metody wspomagające, takie jak fizjoterapia oraz terapia behawioralna.

Biorezonans jest natomiast metodą leczniczą, która znajduje zastosowanie w terapii obszernej grupy schorzeń – również tych z grupy chorób autoimmunologicznych. Ze względu na różnice w drganiu poszczególnych tkanek i narządów pod wpływem pola magnetycznego, istnieje możliwość wywierania wpływu na wchodzące w ich skład komórki ciała człowieka. Z tego powodu biorezonans jest wykorzystywany jako alternatywna metoda wspomagania tradycyjnego sposobu samouzdrowienia. W zależności od charakteru danej choroby autoimmunologicznej działanie biorezonansu nakierowane jest zarówno na rodzaj uszkodzonych i niesprawnych struktur, jak i limfocyty powstające w szpiku kostnym, a magazynowane w śledzionie, węzłach chłonnych oraz grasicy. Dodatkowo możliwość ustawienia aparatury biorezonansu pozwala na wyselekcjonowanie wąskiej grupy komórek, na które badanie będzie oddziaływać. Pozostałe tkanki ciała są w tym przypadku odporne na generowane pole elektromagnetyczne.